De eigenaar van het Gendtse schrootbedrijf Mefigro heeft geen zin meer in files. Daarom wil hij naar zijn werk kunnen vliegen en wil hij een tweetal helikopterhavens laten aanleggen, in Elst en de Gendtse polder. Fractiegenoot Eric van Kaathoven en ik vinden dat geen goed idee en daarom stellen wij de volgende vragen aan het Gelders college van Gedeputeerde Staten:
1. Kunt u ons vertellen welke initiatieven voor helicopterhavens er zijn in Gelderland? Graag ontvangen wij een overzicht van bestaande locaties en locaties die in de pijplijn zitten.
2. Welke mogelijkheden in wet- en regelgeving hebben gemeenten en provincie op dit moment om de komst van helicopterhavens tegen te gaan?
3. Welke mogelijkheden hebben zij naar verwachting als straks de nieuwe wet Burgerluchtvaart van kracht is?
4. Heeft de provincie Gelderland beleid als het gaat om de vestiging van helicopterhavens? Zo ja, wat is dit beleid? Zo nee, bent u van plan om dit te ontwikkelen?
5. Bent u het met ons eens dat het onwenselijk is onder andere vanwege overlast, brandstofgebruik, vervuiling en risico’s dat het gebruik van helicopters en de daaraan verbonden aanleg van helicopterhavens voor particuliere doeleinden in Gelderland toeneemt? En dat dit in het bijzonder geldt voor zowel natuurgebieden als ook voor (de nabijheid van) woongebieden?
6. Bent u bereid om de mogelijkheden die wet- en regelgeving op dit moment en in de nabije toekomst bieden te benutten om de komst van helicopterhavens voor particulier gebruik tegen te gaan? Hierbij vermelden we expliciet dat deze vraag niet gaat om traumahelicopters, of helicopters die bijvoorbeeld door politie of brandweer worden ingezet voor het algemene nut, maar alleen om helicopters voor particulier gebruik.
Tijdens de Week van de Vooruitgang presenteerden het Busplatform Culemborg en OV-bedrijf Arriva het “Busje Plus”. Reizigers konden meereizen met deze kleine 9-persoonsbus met aanhangwagen. “Busje Plus” moet de in 2003 opgeheven stadsbus in Culemborg terugbrengen. De plaatselijke SP heeft zich hiervoor hard gemaakt. Als alles goed gaat komt de bus op 1 januari 2008 voor 1 jaar terug.
Arriva en het Busplatform Culemborg willen de stadsbus terugbrengen. Arriva heeft de vorige stadsbus (lijn 42) op 1 januari 2003 opgeheven. Deze stadsbus trok onvoldoende passagiers. Dat werd veroorzaakt door het rijden met een dure, grote streekbus, de verkeerde routes en een magere uurdienst. Busje Plus is veel goedkoper, makkelijk wendbaar en bespaart 60.000 liter diesel per jaar. In principe kan de bus op 1 januari 2008 terugkeren. Misschien wordt dit later omdat de wetgeving dwars ligt.
SP Tweede Kamerlid Emiel Roemer wil schriftelijke vragen aan de minister gaan stellen en eventueel een voorstel voor een wetswijziging indienen. Daarbij dienen twee Duitse deelstaten en Zwitserland als voorbeeld omdat een busje met aanhanger daar al veelvuldig rondrijdt. De combinatie die vorige week rondreed kwam uit Leichlingen, een stadje met 26.000 inwoners nabij Keulen. Het plaatselijke vervoersbedrijf zet haar busje in voor scholierenvervoer en kleinschalig streekvervoer.
In de spits wordt de aanhanger aan de bus gekoppeld, daarbuiten blijft de aanhanger in de garage staan. Op die manier is er geen grote streekbus nodig en dat bespaart kosten. Die kostenbesparing maakt het ook mogelijk om elders steekvervoer aan te bieden.
Wat de Gelderse SP betreft kan dit concept op grotere schaal worden ingevoerd zodat kleine streeklijnen tegen geringe kosten een fatsoenlijk busaanbod krijgen.
Het Gelders college van Gedeputeerde Staten gaat voorlopig niet meewerken aan het verlagen van de winsten van Vitens. Gedeputeerde Keereeweer (PvdA) is van mening dat waterleidingbedrijven geen kunstmatige winst maken. Dit blijkt uit de beantwoording van mondelinge vragen van SP-statenlid Alex Mink tijdens de laatste Provinciale Statenvergadering van 19 september. De SP wil dat waterleidingbedrijf Vitens kostendekkend werkt. De winst moet terug naar de klant.
Gedeputeerde Keereweer (aandeelhouderszaken) wil een “redelijke vergoeding voor het verschafte kapitaal” en wacht vooral de discussie over de nieuwe Drinkwaterwet af. Momenteel wordt er extern onderzoek verricht naar de mogelijkheden van winstregulering. Volgens hem moet de landelijke wetgever er maar voor zorgen dat de winst binnen de perken blijft en dat er goed water tegen een redelijke prijs wordt geleverd. Het college van Gedeputeerde Staten wil niet verder gaan dan een terughoudend dividendbeleid.
Volgens hem viel de dividenduitkering van Vitens daaronder. Dit bedrijf keerde in totaal 6 miljoen Euro uit, gedeeld over 2,3 miljoen aansluitingen is dat 2,5 euro per aansluiting. De winst bedraagt 11 a 13 euro per aansluiting. Die winst is volgens hem gebaseerd op een redelijk rendement, bedoeld voor investeringen.
SP-statenlid en woordvoerder nutsbedrijven Alex Mink wil dat de dividenden omlaag gaan: “Vitens moet kostendekkend opereren. De drinkwatertarieven moeten voldoende ruimte voor investeringen bevatten. Voor het overige moet de winst terug naar de klant gaan. Hier is sprake van een zeer belangrijke publieke taak, letterlijk het leveren van een levensbelangrijk middel. Daar past geen dividend bij. Temeer daar je als klant geen enkele keuze hebt.”
Vandaag een smeuig artikel in de Volkskrant: "SP spekt kas met financiële voordeeltjes", waarin de suggestie wordt gewekt dat de partij van haar volksvertegenwoordigers verlangt dat zij hun fiscale voordeel uit de giftenaftrek moeten inleveren. Die suggestie slaat kant noch wal, zoals ook dit artikel op SP.nl bewijst.
En nee, de giftenaftrek is van mij. En nee, de afdrachtregeling berust niet op dwang en drang. Bepaalde studeerkamergeleerden, zoals professor Elzinga, beweren anders. Feit is en blijft dat kandidaat-volksvertegenwoordigers namens de SP duidelijk vooraf worden ingelicht over de stand van zaken rond de afdrachtregeling. Daar is niets geheims aan. Dat geldt trouwens ook voor "het vertrouwelijke SP-belastingadvies" waar dit artikel over spreekt. Wie op belastingdienst.nl naar de giftenaftrek zoekt krijgt dezelfde informatie als in het "vertrouwelijke belastingadvies" voorgeschoteld.
Ik heb vanochtend mij beklag gedaan bij de "Ombudsman" van de Volkskrant. De beste man reageerde zoals alleen arrogante verdedigers van het eigen gelijk dat kunnen: onbeholpen en laks. Vervolgens ben ik teruggebeld door een der auteurs, Ferry Haan. Ik heb hem de feiten uitgelegd en in elk geval iets van een ideetje kunnen loskrijgen, namelijk dat de Volkskrant ook moet kijken naar andere afdrachtregelingen bij politieke partijen. Zij hebben een fascinatie voor de SP en dat mag zeker. Maar fascinatie mag nooit doorslaan in fantasie. Dat doet de Volkskrant wel vaker en dat siert deze krant absoluut niet.
Regelmatig vertrekken volksvertegenwoordigers uit hun partij. Dat is natuurlijk hun goed recht. Het kan zijn dat er geen vertrouwen tussen personen heerst. Of dat de partijorganisatie niet deugt. Dat geeft niet en kan gebeuren. In het menselijk leven doen wij vaker afstand van iets en weglopen is soms geen schande.
Weglopen met andermans prestaties is dat wel. Of we het nu over Rita Verdonk of Duzgun Yildirim hebben: uit de partij vertrekken en op je zetel blijven zitten is moreel onacceptabel. Zeker, juridisch mag het. Onze Kieswet en Grondwet ademen nog altijd de sfeer uit van "de vrije vertegenwoordiger", onaantastbaar voor andere entiteiten zoals een politieke partij. Sterker nog: de vroegere versies van deze wetten werden opgesteld in een tijd dat zoiets als een "politieke partij" helemaal niet bestond. Het waren kinderen van hun tijd. Een tijd waarin je als volksvertegenwoordiger namens een kieskring een aantal jaren in een controlerend orgaan mocht dienen.
Die tijd is (gelukkig) voorbij. Politieke partijen beheersen tegenwoordig ons politieke spel. Los van de verhoudingen tussen de spelers – want bepaalde organen worden tussen de bestuurderspartijen verdeeld en zijn wel erg gekleurd! – is dat een uitstekende zaak. De meeste volksvertegenwoordigers worden via een kieslijst van een politieke partij gekozen. Politieke partijen selecteren intern hun kandidaten en stellen ze verkiesbaar. Wie een zetel haalt zit er namens zijn politieke partij en zijn kiezers. Veel kandidaten halen een klein deel van de voorkeursdrempel en worden dus op het ticket van hun lijsttrekker gekozen. Ikzelf ook. Maar het is vooral hun partij geweest die een kandidaat zijn of haar kans geeft. Het zijn vooral de leden van de partij die hun mede-leden de kans op een zetel gunnen en hem of haar selecteren. Het zijn diezelfde leden die veel uren in de partij investeren en tijdens campagnetijd de strijd aangaan. "Zonder partij geen zetel" !
Verdonk heeft haar succes aan de VVD te danken, niet omdat zij ondanks de VVD kon opereren. Zonder VVD geen ministerschap en uiteindelijk een verkiesbare zetel in de Tweede Kamer. Duzgun Yildirim heeft zijn zetel aan de SP te danken omdat hij op een kieslijst stond en door zes Provinciale Statenleden – een marginale achterban – is gekozen. Zaken gaan zoals ze gaan. Een tussentijds vertrek kan voorkomen. Maar aftredende volksvertegenwoordigers moeten afstand van hun zetel doen. Dat doet recht aan de verhoudingen tussen de volksvertegenwoordiger en zijn partijgenoten. Er bestaat geen moreel excuus om te blijven zitten wanneer je op het ticket van en dankzij anderen bent gekozen. Sterker nog: volgens de wet mag het, volgens het redelijke fatsoen kan het gewoon niet.
