Leuk, al die spotjes in de zendtijd van Postbus 51 over de waterschapsverkiezingen. Op Radio 1 word ik gemaand om te stemmen, met de urgente boodschap dat we in een klein land met veel mensen en veel water leven en dat de waterschappen voorkomen dat de pleuris uitbreekt en het water ons tot aan de lippen stijgt. Of zoiets, want het zijn geluiden die zijn ingeklemd tussen de kakofonie van het STER-blok en het nieuws.

Ik wil best stemmen voor mijn waterschap (Vallei en Eem) omdat het een goede democratische spelregel is dat belastingheffende overheidsorganen nou eenmaal een gekozen vertegenwoordiging kennen. Of toch niet? Weer twijfel, want bij het Kieskompas komt de stelling “Waterschappen hoeven niet democratisch te worden bestuurd” voorbij. Zo’n formulering leidt tot Middeleeuwse toestanden met woeste dijkgraven en weet ik het allemaal. Geen goed idee, niet mee eens.

Of – nog zo’n fijne stelling – “Werknemers van het waterschap mogen niet verplicht worden om te werken op zondag”. Drie keer raden welke partij(en) deze stelling hebben ingevoerd. Ik kan die redenering goed volgen maar dan word ik standaard bij hun groepje ingedeeld en dat wil ik niet. Toch maar neutraal beantwoord.

Schijnbaar is er ook een partij die niet wil toestaan dat je je tuin betegeld. Schijnt slecht te zijn voor de afwatering.

Over de uitkomst van mijn spelletje met het Kieskompas zal ik maar zwijgen. Ik ga de uitkomst ervan niet volgen. Gelukkig heb ik veertien dagen de tijd om uit te zoeken waar mijn stem terechtkomt, met de stille hoop dat dit echt de allerlaatste keer zal zijn.

(En waarom de SP niet meedoet aan deze verkiezingen: lees het hier)