“Ze viel van haar stoel!”. Mevrouw Kouwenberg, kersvers Gelders statenlid voor de PVV, moet een zenuwinzinking hebben gekregen toen de ambtenaar van de burgerlijke stand een uittreksel uit de printer plukte en dat aan haar overhandigde: “Nationaliteit: Nederlands+Turks”. Dat ene regeltje op dat gewaarmerkte, gestempelde en ondertekende formulier gaf aanleiding tot een heleboel commotie en emotie. Spijtig, want zo’n dag waarop gekozen volksvertegenwoordigers zweren of verklaren en beloven dat zij hun ambt waardig zullen uitoefenen en zich daarbij ook aan de Grondwet en wetten houden, kreeg door die hele kwestie toch een vreemd randje.
Vier jaar geleden was de statenzaal bijna leeg tijdens de installatievergadering. Goed, er werden wat kiekjes geschoten en Omroep Gelderland had trouw een cameraploeg paraat staan voor een item van 30 seconden. Ik herinner mij hoe er op die dag een koude wind over Arnhem trok, terwijl de zon zo nu en dan redelijk scheen. Vandaag was het erger dan diezelfde dag, vier jaar geleden. Buiten was het grijs en koud maar in het provinciehuis heerste de hitte van de cameralampen als attributen van een hongerige zoektocht naar dé scoop van de dag: een mevrouw “die van haar stoel viel” en zich morgenochtend bij de Turkse ambassade gaat melden met een ongewenste nationaliteit die ze wil afstaan.
Men verkrijgt een nationaliteit door acceptatie of geboorte, dus ze had net zo goed op haar stoel kunnen blijven zitten. Los daarvan is het PVV-standpunt over dubbele nationaliteiten en dito loyaliteiten ordinaire flauwekul maar toont deze kwestie weer de zwakte van hun betoog aan. Wilders en kornuiten kunnen het maar niet laten om de koppeling te maken tussen nationaliteit en loyaliteit: wie een andere nationaliteit dan de Nederlandse nationaliteit heeft, is niet loyaal aan Nederland. Juist in het licht van Wilders’ aanvallen op de nationaliteit van de toenmalige staatssecretarissen Albayrak en Aboutaleb zou je haast verwachten dat de PVV daarom op zijn minst dit soort uitglijders voorkomt. In dit geval voel ik geen medelijden. Wie de veenbrand van de vreemdelingenhaat ontsteekt moet ook niet klagen als de vlammen de verkeerde kant opwaaien en een brand laten ontstaan. Mevrouw Kouwenberg heeft in elk geval de vlammen gevoeld en daardoor haar vijftien minuten glorie gehad. Ik ben benieuwd wat zij verder gaat presteren. Het zou evengoed kunnen dat deze “paspoortkwestie” het magnum opus van haar statenlidmaatschap zal blijken te zijn. De geschiedenis zal het ons leren.
Hoe dan ook, los van de mediatsunami was het een gemoedelijke dag. 54 van de 55 Statenleden werden beëdigd. Nummer 55, Nelson Verheul van GroenLinks, had niet gerekend op zijn beëdiging en kan in april terugkomen om alsnog zijn zetel in te nemen. Daarna zijn provinciale staten van Gelderland weer op volle sterkte.
Het voelt al met al wat vreemd, zo’n parlement waarin tweederde van je collega’s in de eerste termijn is aangetreden. Mijn fractie is gelukkig een baken van stabiliteit met vier blijvers en één “terugkomer”, een mooie ploeg! Ik heb buitengewoon veel zin in de tweede termijn.
Voor de liefhebbers: wat vooraf ging aan de foto hieronder is te vinden op de site van de provincie Gelderland. Inclusief klikkende fotocamera’s bij de verklaring en belofte van de dame wiens loyaliteit volgens de grote man uit Venlo bij Arnhem én Ankara ligt!



